2014 2012 2010

Marija Knežević

Poetka, prozaiczka, eseistka i tłumaczka. Urodziła się w 1963 roku w Belgradzie, studiowała literaturę komparatywną, prowadziła w radiu audycję o literaturze, uczy kreatywnego pisania. W Polsce oprócz kilku esejów i wierszy ukazała się jej powieść Ekaterini. Debiutowała w 1989 roku powieścią Hrana za pse (Karma dla psów). Wydała 7 tomików poezji, przed Ulicznicami (2007) ukazało się In tactum (2006), a także zapis elektronicznej korespondencji wysyłanej z bombardowanego Belgradu pod tytułem Querida i wybór esejów Knjiga o nedostajanju (2003, Księga niedosytu). Jej ostatnie książki to zbiór felietonów drukowanych wcześniej w belgradzkiej "Politice" i to opowiadań Fabula rasa.

Ulicznice

Marija Knežević ma swój rozpoznawalny styl i doskonałą świadomość poezji, w której ważne są więź między aktualnością a "odwiecznymi prawdami", głębokie odczucie własnej wolności i podziemna rzeka humoru. Ulicznice można czytać jako miejską sagę przełożoną na język bluesa. Ulica, na której bawi się mała dziewczynka, jest brzydka i brudna, ale daje wolność. I choć często czuje się ona na tej ulicy obco, ocali własne rytmy przeżywania (i przeżycia), tworząc magiczne różańce słów w różnych językach. Te różańce pomogą jej zapanować nad niemotą nowej wieży Babel, która wyrasta tuż pod naszym bokiem. Język poezji daje Marii Knežević wolność. Na smutnych ulicach swojego miasta zawsze znajdzie coś, co zasługuje, by nadać temu sens. Ponieważ to jest. Wystarczy tylko dostrzec.